Bank Spółdzielczy we Włoszczowie

Historia Banku

 

Bank Spółdzielczy we Włoszczowie należy do zrzeszenia Banku Polskiej Spółdzielczości (dawniej - Gospodarczego Banku Południowo-Zachodniego S.A. we Wrocławiu). BS Włoszczowa działa na obszarze powiatu włoszczowskiego, jak również na terenie powiatów: jędrzejowskiego, kieleckiego, koneckiego.


Początki działalności pożyczkowo - oszczędnościowej na terenie powiatu włoszczowskiego - której obecny Bank Spółdzielczy we Włoszczowie jest bezpośrednim kontynuatorem - sięgają roku 1913.

Wtedy właśnie w pobliskim Krasocinie powołana została do życia pierwsza tego typu instytucja - Towarzystwo Kredytowe. Jego założycielami byli rolnicy gminy Krasocin: Antoni Rak z Borowca, Józef Łapot, Stanisław Pawłowski, Franciszek Kozieł - późniejszy kasjer, Stanisław Ziental, Andrzej i Ludwik Nowalowie - wszyscy z Krasocina.

Towarzystwo Kredytowe w Krasocinie udzielało pożyczek krótkoterminowych na kupno narzędzi, krów, koni oraz - jak podaje statut - na rolne obroty gospodarcze. Pożyczki mógł otrzymać tylko członek, na mocy zaufania osobistego, poręczenia lub zastawu.

Nie zachowały się niestety dokumenty obrazujące działalność Towarzystwa Kredytowego w Krasocinie, niemniej jednak musiała być ona stosunkowo szeroka, gdyż Towarzystwo zrzeszało 260 członków. 14 czerwca 1922 r. Walne Zgromadzenie Towarzystwa Kredytowego w Krasocinie, na które przybyło 203 członków, przyjęło wzorcowy statut kasy spółdzielczej opracowany przez Związek Rewizyjny Polskich Spółdzielni Rolniczych, uchwaliło też górną granicę zobowiązań spółdzielni do 3 mln marek oraz górną granicę kredytu do 100 tys. marek polskich.

Oprocentowanie kredytów ustalono na 18% a oprocentowanie wkładów członkowskich na 12% w stosunku rocznym. Wybrano także Radę Nadzorczą, w skład której weszli: Antoni Rak - prezes, oraz Jan Złotnicki, Józef Bartosik, Antoni Młyńczak i Jan Kowalczyk - jako członkowie, a także Zarząd w osobach: Ignacy Lis - prezes oraz Feliks Stramski - księgowy, Franciszek Kozieł - kasjer, Feliks Malicki, Andrzej Nowak i Piotr Młyńczak jako członkowie. Rejestracja Kasy Stefczyka w Krasocinie z odpowiedzialnością nieograniczoną nastąpiła ostatecznie 1 kwietnia 1925 r. przez Sąd Rejestrowy w Kielcach.

Kasa mieściła się w lokalu prywatnym Franciszka Kozła. Od 1932 r. wynajmowano lokal od Stanisława Pawłowskiego - ówczesnego członka Rady Nadzorczej. Kasa dysponowała skromnymi ruchomościami w postaci kasy ogniotrwałej, stołu sosnowego, 4 krzeseł i liczydeł. Od 1928 r. nastąpiło duże ożywienie w działalności Kasy Stefczyka w Krasocinie przejawiające się udzielaniem rocznie około 100 pożyczek. Działalność Kasy była rentowna. >>